2 okt. 2012

100 Jaar Horror - 1914 (Figures de Cire) en 1915 (Rapsodia Satanica)

Ook deze keer weer twee films omdat het twee kortere films betreft. 

1914 - Figures de Cire (Maurice Tourneur)



Wederom een korte film want de keuze in horrorfilms uit het jaar 1914 is nog steeds niet zo groot. Als iemand in een gezelschap van welgestelden verkondigd dat hij geen angst kent wordt hij uitgedaagd alleen een nacht in een wassen beelden museum te verblijven. Uiteraard wordt de uitdaging aanvaard en natuurlijk gaat vervolgens de verbeelding van de beste man met hem op de loop.



Figures de Cire is een leuke korte film die net zoals Der Andere meer de kant op gaat van de psychologische horror, alleen is deze een stuk vermakelijker. Toegegeven, deze film duurt dan ook slechts 7 minuten. Maar in deze korte periode wordt een aantal sfeervolle beelden ten tonele gebracht en een finale die het publiek in 1914 ongetwijfeld geschokt achterliet! De film is getint, wat wil zeggen dat verschillende scenes een andere kleuren tint hebben. Maar het is mij niet helemaal duidelijk of dit destijds ook al het geval was of dat dit later toegevoegd is. Er is niks mis met zwart/wit maar dit ziet er ook best mooi uit.

Trivia:
De film werd jarenlang verloren gewaand en werd pas in 2007 herontdekt.

Score:




1915 - Rapsodia Satanica (Nino Oxilia)

Voor dit jaar had ik toch wat problemen een geschikte horrorfilm te vinden. Uiteindelijk is het Rapsodia Satanica (Satan's Rhapsody) geworden en ondanks de mooie titel heeft de film niet veel met horror te maken.

Alba d' Oltrevita is een Italiaanse aristocrate op leeftijd en verlangd terug naar de tijden van haar jeugdige schoonheid. En wat doe je in zo'n geval dan? Juist, je sluit een pact met de duivel, of Mephisto zoals hij in deze film genoemd wordt. Alba heeft haar schoonheid terug maar uiteraard komt de pact met voorwaarden, ze mag namelijk niet meer verliefd raken. Het eerste wat ze vervolgens doet is met twee broers het lentefeest vieren, wat toen blijkbaar inhield dat je als hippies door een park rent. Natuurlijk wordt ze wel verliefd maar voordat ze hier maar goed en wel aan toe kan geven is daar Mephisto weer die haar jeugd weer terug claimt.



Rapsodia Satanica is een film van slechts 45 minuten maar wat mij betreft een hele zit. De film zit vol met scènes van dansende en zwierende mensen en daar ben ikzelf na 20 minuten echt wel flauw van. Ook madame Alba heeft veel scènes in haar eentje waarin ze met veel armzwaaien haar emoties tentoon stelt. Zo af en toe valt er nog best te genieten van een mooie shot die fraai belicht is en ik snap ook best dat je met andere ogen moet kijken naar een film van bijna honderd jaar oud, maar met deze film kon ik erg weinig.

De versie die ik zag komt van de Duitse zender Arte (waar je wel vaker van dit soort obscure oude films tegenkomt) en was deels handmatig ingekleurd en getint. Dus het beeld is in één kleur getint, vaak geel of blauw, en daarin zijn dan sommige voorwerpen zoals bijvoorbeeld de cape van Mephisto ingekleurd. Wat een erg apart maar sfeervol effect bewerkstelligt.

Voor mij was deze film gewoon te saai.

Trivia: De film was oorspronkelijk 905 meter lang maar daarvan slechts 850 meter bewaard gebleven, de speeltijd is wel intact waardoor er zwarte stukken in de film zitten.

Score:




Toch nog benieuwd? Kijk hier de gehele film.

RS from Red Cell on Vimeo.

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen